Natuurlijk ga ik foto's
maken. En kijken of mijn vooroordelen kloppen. En weg van deze
kleurtjes. Bah wat lelijk. Misschien maak ik zelfs een vervolg
op deze pagina's. Hoewel dat vanuit Syrie moeilijk zal lukken...
Inderdaad. Internetten is me even gelukt, inbellen via Libanon, voor meer dan 1 gulden per minuut. Was geen lol aan, natuurlijk, zo snel internetten...
De eerste paar dagen heb ik een dagboekje bijgehouden, daarna heeft het Syrische leven me in de greep gekregen en heb ik niets meer opgeschreven. De foto's hou je van me tegoed, mijn scanner vindt het niet fijn, de foto's te scannen. Misschein kan ik ze een keer op CD laten zetten...
Hier is dan mijn verslag van Syrie, de eerste indrukken:
Na een lange treinreis, waarbij ik veel Red Devil heb gedronken, kwam ik
eindelijk aan op Schiphol. Katje stond er al te wachten. Bij het inchecken,
vertelde de KLM juffrouw dat het vliegtuig overbooked was, en dat er mogelijk
geen plaats meer voor me was. Tja...Het viel gelukkig mee, en we kregen twee
plaatjes naast elkaar in het middenpad. Het vliegtuig had een uurtje
vertraging, en in dat uur hebben we als afscheid aan de beschaving as we know
it, nog ff bij de McDonalds een Big Mac genuttigd :-)
Eenmaal in het vliegtuig, dat overigens meer kinderen bevatte dan ik mij kon
voorstellen, kregen we op speciale monitoren te zien wat de hoogte was, waar
het vliegtuig was, etc , alleemaal gegevens uit de cockpit. Wel lollig. het
vliegtuif vloog sneller dan 1000 km/u, en reed zelfs > 300 voordat we opstegen
;-)
Bij elke 'drempel' werd Katja wat bleekjes, het bleek dat ze vliegen niet zo
fijn vond. Had ik niet verwacht. Ik heb maar naar de film gekeken en bier
gedronken. Stomme film overigens. 'Blast From The Past'. De enige leuke
zinsnede die we onthouden hebben is waarom manieren goed zijn. "Ze tonen aan
dat je de ander respecteert". We hebben de hele vakantie ons erg gemanierd
gedragen en dat beviel goed.
Formuliertje invullen, dollars in ons
knuistje, kwamen we na 4,5 uur aan. Rare airport, allemaal soldaatjes, en het
zag eruit als of het 15 jaar geleden heel mooi en modern was, maar sindsdien
totaal geen onderhoud meer was gepleegd, zelfs geen schoonma(a)k(st)er. Overal hingen foto's van Kees, as we call
him, de leider van het land, en de mensen met uniformen hadden allen snorren.
De rest van de mannelijke Syrische bevolking ook, trouwens.
Hij keek ff raar naar mijn paspoort, zei mijn naam even hardop, en verwerkte
toen heel sneaky de helft van de dollars in eigen zak, en de andere gingen
samen met mijn formulier naar een andere soldaat. We mochten erdoor. De
chauffeur en Katja's moeder stonden al klaar. In een enorme Volvo reden we
toen, heel voorzichtig, defensief rijden, noemen ze dat, naar het huis van
Katja's ouders. Een verdieping van een huis, eigenlijk in de stad, maar wel
heel ruim, eenmaal binnen. Nog bier gedronken en daarna naar bedje gegaan. Ik
lig in een eigen huisje in de achtertuin. Om 4.30 begonnen de groene torens,
overal staan torens met groen licht, te bleren. Er zingen mensen over Allah
etc. Geslapen tot 12.00 en toen aan het zwembad gelegen. Hmmm...ik had
misschien iets beter moeten opletten met inpakken, of het is bij de grens uit
mijn bagage gejat, maar ik heb alleen sokken en t-shirts bij me ;-)
Dus: broekenjacht. Het was me al eens eerder gebeurd dat ik niet zo goed
voorbereid op vakantie ging. Daar ging ik dus, in mijn broek uit Granada,
zonnebril (chicago), schoenen (brooklyn), sokken (brussel) op weg met katja om
een broek te kopen. Overal waren winkeltjes met weinig aanbod. Meest oude
mannen kleding te koop. We gingen, na ergens een lange broek te hebben
gekocht, maar naar de souk, de plaatselijke straatmarkt, die de rol van
winkelcentrum vervult. Blikjes cola onderweg gekocht, voor omgerekend
0,80 ct per stuk (oeioei, opgelicht ;-). De souk is een enorm hallenstelsel in
een oud gebouw met gaten in het dak (kogelgaten, nooit gemaakt) waar allemaal
kleine winkeltjes zitten met opdringerige lui ervoor die je dingen willen
aansmeren. Opvallend was dat er veel hele mooie lingerie te koop was, volgens
Katja dragen die zwartgesluierde dames dat allemaal onder hun sluier, om hun
man te plezieren. We hebben niks gekocht, het was wel leuk om mee te
maken.
Terrasjes zijn nergens te bekennen. Tegen vijf uur zijn we vervolgens in een
taxi gestapt, kleine hele oude Mitshubishi met erg veel opknapplekken en bijna
nergens meer geel. (De taxi's zijn er overigens de meest oude krotten die er
rondrijden. Kleine autootjes, vaak ernstig oud, die voor 20 Syrische ponden
[ongeveer 90 ct] de hele stad doorrijden). De man reed vrij normaal, zelf erg
goed, door veel te toeteren en in elk gaatje dat er in het verkeer vrijkwam te
duiken. Zo had ik me het verker voorgesteld in Syrie, en voor mijn part mag
dat ook in NL ingesteld worden. Ideaal. Mensen rijden hard, toeteren veel,
halen links en rechts in, maar ze *kunnen* het tenminste. Onze chauffeur kon
met 1 cm ruimte tussen twee andere auto's door. We hebben hem maar met 100 Syp
beloond (4 piek). Hij was erg blij en scheurde meteen weg ;-).
Daarna heerlijk Sri Lanka's gegeten met K's ouders, de werkster had gekookt, 1
van de vijf personelleden van hier. Personeel kost niets namelijk...nog iets
wat bij ons ook mag komen :-)
Nu zit ik alles op te schrijven achter de P90 van K's vader en hoop ik toch
snel online te kunnen. Nog wat details: de GSM zegt soms 'geen net' maar ook
soms de noodgevallen melding, hetgeen inhoudt dat er wel een netwerk is. Zal
wel voor militairen zijn. Volgens officiele gegevens hebben ze namelijk wel een
GSM900 netwerk. verder hebben alle auto's andere nummerborden, rood voor
taxi's, wit voor particulier, groen voor het leger, etc etc. Iedereen een
eigen kleur nummerbord.
Tot morgen :-)
Het is nu maandagavond.
Gisteren ben ik met Jamal, de chauffeur, Damascus ingegaan op zoek naar een
korte broek en een fotorolletje plus wat batterijtjes. Na tien minuten hadden
we dat gekocht en vroeg ik hem de stad eens te laten zien en 'normaal' te
rijden alsof ik er niet bij was. Heerlijk. We zijn naar het oude gedeelte van
de stad gegaan, waar alles nog zo was als toen ene Jezus hier woonde. Kleine
steegjes, deed me precies aan Granada (Spanje) denken. Natuurlijk reden overal auto's.
Alle huizen hadden kleine binnenplaatsjes met en fonteintje en een zithoek nar
het noorden, voor de schadow. Prachtig afgewerkt op z'n Arabisch, heel mooi
allemaal. Jamal liet mne een paar van die dingen zien en daarna gingen we een
koffieshop in. Om 14.00 was het nog leeg daar. Jamal bestelde een waterpijp en
thee en we hebben er de hele middag een betje waterpijp zitten roken. Heel
lekker, smaakte naar appeltjes. Ondertussen heeft hij me een en ander
uitgelegd over Syrie, taxi's, prijzen en gebruiken hier. Zo gebruiken ze
volgens hem echt wel wcpapier, sterker nog, da's en van de bloeiende
industrien in Syrie. Daarna zijn we nog wat door de stad gaan scheuren,
raampjes open, in een enorme Volvo, muziek hard en lekker racen :-)
Hij vertelde me blij te zijn dat ie eindelijk ens normaal mocht rijden zoals
ie in zijn taxi ook deed (een citroen uit 1977, kostte 8000 US$ :-})
Woensdag gaan Katja en ik naar een
andere stad in Syrie, en blijven dan daar slapen. We hebben geregeld dat de
chauffeur ook meegaat, lijkt me leuk ;-)
Mijn hemel, wat en rare lui, die Syriers. Maar normaler dan ik mij had
voorgesteld, in een wereld zonder internet, gsm, en fax. Veel van die gasten
spreken Engels. De auto's varieren van auto's uit 1940 tot splinternieuwe
bolides. Een taxichauffeur verdient 25 piek per dag, daar moet ie nog benzine
enzo van betalen (1,00 per liter). De fare is 20 ct per kilometer, ongeveer.
Vandaag heb ik en beetje langs het zwembad gelegen en zijn we nog even naar de
souk gegaan. Allemaal sjaaltjes gekocht voor Suzanne, ik hoop dat het de goede
zijn. Jammer dat ik d'r maat niet weet. Illegale CD's tien piek, het is
goedkoper die in de bieb te lenen en zelf met een CDr/w te copieren in
Nederland. Nu ben ik bier aan het
drinken, Katja is met haar moeder naar een fitnessavond in de Shell club en ik
moet op kleine Katja letten, dat is een 4jarig kleinkind van Katja's ouders.
Ze is aan het eten...Leuk kind. Erg veel lol mee gehad.
De Nederlandse mensen hier leven een beetje in een Shell bubble, het echt Syrische leven
krijgen ze niet mee, ze gaan van de ene happening (golfen) naar ander feestje
(morgen hawaiifeestje) en doen Shelldingen (wandelen om de berg met zijn
allen, fitnessen). Met allemaal Nederlanders, ze zijn nog Nederlandser dan Nederlanders. Maar dat zal wel horen
bij mensen in het buitenland, Nederlandse Syriers zijn ook Syrischer dan
Syrische Syriers ;-)
Vaak mis ik Mariska, op momenten dat ik denk 'dat zou M. leuk vinden', en dan
kan ik het haar niet laten zien, of dat zou zij weten en dan kan ik het niet vragen. Vanavond eten we falafel, dat kost 80 ct voor 4 personen, is extreem
goedkoop. Op straat of restaurant s zijn wel wat duurder. Helaas gaat de reis
naar Jordanie niet meer door, die ik met Katja zou maken. Is gevaarlijk, zijn
bommen op gevallen.
Nu ga ik weer een nieuw bier pakken en kijken of ik die rare foutmelding uit
deze computer kan krijgen ;-)
Morgen naar en oud romeins iets, en overmorgen naar de andere syrische grote
stad.
Zo ben ik de hele week doorgekomen, heerlijk! Naar Aleppo geweest, met Jamal
en Katja, de oudste stad van Syrie en de wereld (?), op de heen en terugreis
langs allerlei ruines gereden en allemaal andere toeristische attracties.
Tussendoor veel met Katja gepraat, prettige tijd gehad, elke dag natuurlijk
geevalueerd en een aantal nieuwe tradities eraan overgehouden :-)
De laatste dag had Katja's vader nog ff tijd, en zijn we met de Jeep over een
oude Romeinse weg door de bergen gereden. Prachtig! Heerlijk! Geweldig!
Syrie is een aan te bevelen land en ik raad iedereen aan eens op reis te gaan
daar...
Michiel, juli 1999.
